Depresyon

Depresyonda kişi yalnızca üzgün hissetmeyebilir. Hayatın içinde yer alıyor ama ona temas edemiyormuş gibi hissedebilir; eskiden kolayca yaptığı şeyler ağırlaşabilir. Bazen en belirgin deneyim üzüntüden çok boşluk, isteksizlik ya da kişinin kendisine karşı giderek sertleşmesidir.

Psikodinamik çalışmada belirtilerin yanında kişinin kayıpları, ilişkileri, kendisinden beklentileri ve kendi içinde nasıl bir sesle konuştuğu da önem taşır. Çünkü depresif yaşantının altında bazen uzun süredir taşınan ama yeterince fark edilmemiş duygular bulunabilir.

Depresyon bazen yalnızca bugünkü koşulların sonucu değildir. Kişinin geçmişte yaşadığı kayıplar, görülmeme deneyimleri, karşılanmamış ihtiyaçları veya ilişkilerinde tekrar tekrar içine düştüğü konumlar bugünkü yaşantıya eşlik edebilir.

Bazı kişilerde başkalarına yöneltilmesi zor olan öfke zamanla kişinin kendisine döner. Kişi çevresine gösterebildiği anlayışı kendisinden esirger; iç dünyasında sürekli eleştiren, küçümseyen ya da hiçbir şeyi yeterli bulmayan sert bir ses oluşabilir.

Terapide amaç bu sesi yalnızca susturmak değildir. Bu sertliğin nereden geldiğini, kişiyi neden bu kadar kolay hedef aldığını ve geçmişte hangi işlevi görmüş olabileceğini anlamaya çalışırız. Depresif yaşantı anlaşılabilir hâle geldikçe kişinin kendisiyle ilişkisi de yavaş yavaş değişebilir.

Depresyondan çıkış herkes için aynı hızda gerçekleşmez. Terapi, kişinin yalnızca belirtilerini değil, bu belirtilerin kendi yaşamındaki anlamını da görebileceği bir alan sunar. Bazen değişim, kişinin kendisine yıllardır söylediği şeyleri ilk kez başka bir yerden duymaya başlamasıyla başlar.

Bu sayfadaki bilgiler genel bilgilendirme amaçlıdır; psikolojik değerlendirme, tanı veya tedavi yerine geçmez.